Κύριε,
γιατί μάταια αναζητάω τρόπους για να φύγω;
και γιατί κάθε φορά
αρχίζεις μέσα στη φυγή να βρέχεις
και τι αδιάβατο
κρυμμένο μέσα στη βροχή
γυρίζει πίσω λασπωμένα
χνάρια μισά
χέρια αδειανά
κι εμένα;
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Έμβλημα Facebook
ΠΡΟΣ...ΕΥΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ Ο
- Γιώργος Ποταμίτης
- "Kρύψε με Κύριε", σου είχα πει, "από τους άλλους κι από μένα". Κύριε μόνο το μισό έπραξες... φοβάμαι πως οι άλλοι με βρήκαν...
4 σχόλια:
"Να περπατάς ανάμεσα τους
να αποφεύγεις να σε σκουντήξουν
για να μην καταλάβουν οτι είσαι ζωντανός,
να ικετεύεις να σε αγγίξουν
για να καταλάβουν οτι είσαι ζωντανός.
Να παίρνεις τα Μη και τα Θα
και να αλλοτριώνεις το μέσα σου,
να γίνεσαι εικονική πραγματικότητα.
Να παίρνεις τον πυρετό στις παλάμες σου
να τον πίνεις άσπρο πάτο,
να καίγονται τα σωθικά σου
και να βλέπεις τα πάντα
να ξεμακραίνουν...
Να παίρνεις την πίκρα στο στόμα σου
να την πίνεις στην υγειά σου,
και να χαμογελάς στις σκιές
που σε προσπερνούν
σαν να εισαι εσύ ο αθέατος!
Στην υγειά τους λοιπόν!
Ο Κύριος ποτέ εξάλλου
δεν μου κατέδειξε
ποια χνάρια ν'αποφεύγω..
και ποιά μέσα μου
να ράβω..."
καλημέρα ...
Το ξέρω
το καλοκαίρι θα ικετεύω πάλι
την αμυγδαλιά να ανθίσει
κι εκείνη θα γέρνει το κεφάλι προς τη θάλασσα
μη έχοντας κάτι δικό της άλλο να μου δώσει
θα υιοθετεί απ' την ξαδέρφη της μηλιά ένα μήλο
για να μου κάνει το τραπέζι.
Κι όπως το ίδιο "μηλαμύγδαλο" θα τρώμε
αυτή από μέσα
κι εγώ απ' τη φλούδα
θα είναι σα να τρώμε
ο ένας τα αποφάγια του άλλου!
Και η θάλασσα θα αφρίζει στην υγειά μας
ή κι από ζήλεια – αδιάφορο-
αφήνοντας κάτι άσπρα σάλια πείνας
τρώγοντας πρώτα από τα δάχτυλα
τα άκαρπα ίχνη στην άμμο…
καλησπέρα...
Χέρια μου αδειανά,
άδεια μου αγκαλιά.
Καλημέρα.
καλημέρα jacki,
με όλα μου τα χέρια
μια τεράστια αγκαλιά
για να είναι ευρύχωρα
για όλους μας στο άδειο.
Καλημέρα και (αν ακούει) στο άδειο!
Δημοσίευση σχολίου