κάτι προς...ευχές για πέρα και πάνω απ' τη νυχτα

Κύριε,
Λένε πως είμαι χρεωμένος
μελλοντικά μαραμένα πέταλα
και πως η αριστερή μου φλέβα ρέει άγος
σε ένα τριαντάφυλλο που μέσα μου παράνομα ευωδιάζει
αφού για κάτι ακάνθινο έχει προορισθεί…
Έτσι είναι;
Παρασκευάζω αγκάθια εντός μου;
Κι αυτός ο πόνος ο οξύς
ο αγκαθωτός
σαν πάλλεται ο σφυγμός μου
τι στεφανώνει άραγε;
τα πριν ή τα μετά;
Κύριε,
Γιατί με καταδίκασες στων αγκαθιών το «ίσως»;
Κύριε,
κι αν η αγάπη κάποτε ανθοφορεί σε μίσος
εγώ στο τριαντάφυλλο θα δίνω ευωδιά
κι εσύ πλέξε μου με τα αγκάθια του

στεφάνι στην καρδιά।