Κύριε,
σταθεροποίησε με
επί τέλους κάπου!
Στα όνειρα …νηστικό έστω!
Και πάψε πια
κι από την άλλη
για να δεις μεριά του σαρκοβόρου
να σπαταλάς όλο το φως
μες στην ψυχή μου!
σταθεροποίησε με
επί τέλους κάπου!
Στα όνειρα …νηστικό έστω!
Και πάψε πια
κι από την άλλη
για να δεις μεριά του σαρκοβόρου
να σπαταλάς όλο το φως
μες στην ψυχή μου!
2 σχόλια:
"Είμαι
μόρια γυναίκας σε ματωμένα ρουθούνια.
Εξήντα έξη πληγές φέρνω
στο αθάνατο κορμί μου.
Είμαι η συνείδηση
των πεθαμένων παθών τους.
Κοίταξε με!Μέσα απο την βροχή
Διαβαίνω σε απέθαντη σιωπή.
Εφευρίσκω χίλιους τρόπους ύπαρξης,
με ανασταίνω πάνω στους σταυρούς τους.
Κύριε!
Ποιοί είναι αυτοί οι τάφοι
που ορθάνοιχτοι χάσκουν;
Ποιοί είναι αυτοί οι νεκροί
που το μανίκι μου τραβούν;
Κύριε,άκουσε με!
Τα Τέκνα μου για Δικαιοσύνη φωνάζουν!"
Μαρία Ρ.
Καλησπέρα...
Maria r.
Είσαι γυναίκες ζωτανές
πάνω από δυο χιλιάδες
μα κρύβεσαι και δε το λες
τι έχεις πληγές μυριάδες
είσαι από πάθη ανάστασης
κι από κεριά μαινάδες
που καιν της νεκρανάστασης
κάποιους νεκρούς μιγάδες
που σου ουρλιάζουν "πάρε με"
"έλα κι ανάστησε με"
και τους φωνάζεις "άσε με"
ή βγες από μονάχος σου
κι έλα και πάτησε με!
Δημοσίευση σχολίου