Τρίτη 13 Μαΐου 2008

Ευχαριστώ κι εγώ Κύριε!



Λογάριαζα για θάνατο
κάθε στιγμή που φεύγει
κι άφηνα το τιμόνι
σε ενός νεκρού τα χέρια
μα άπλωνες το αθάνατο
χέρι που δεν πεθαίνει
και έριχνες στο αλώνι
κι άλλο ουρανό με αστέρια!

10 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Ki άλλο ουρανό με αστέρια...

excellent!

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

... κι άλλον έναν για σένα Μαρία...

Maria Tzirita είπε...

Πάρα πολύ όμορφο...
Την καλησπέρα μου!

Τζούλια Φορτούνη είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Unknown είπε...

με αθάνατα καινούργια άστρα λουσμένη, ίσα για μια λάμψη παραπάνω σε κάτι στάλες που ατίθασα ξεφεύγουν κι αλλάζουν ουρανό...

...κι από δω, τα διπλά μου βρόχινα
σε μονοπάτι με κατεύθυνση την άκρη των χειλιών σου...

ΜΑΡΙΑ Ρ. είπε...

τι μας γλυτώνει
απο την ανία
των μικρών θανάτων;
ένα χέρι
που αστέρια αλόγιστα
σκορπάει
ή μια ματιά
που ξέρει ν'αγαπάει;

καλησπέρα...

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

Ευχαριστώ maria tzirita

να είσαι πάντα καλά!

Καλησπέρα!

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

μωβ μου
γλυκιά και όμορφη φωνή μου
που χάθηκες ψυχή μου;
Αγγέλων άφηνα φτερά
σε νόστο Παραδείσου
πετώντας εγώ στη μια μεριά
έψαχνα στη δική σου!

Καλώς ξαναήρθες!
Την αγάπη μου!

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

γλυκιά των νεράιδων νεράιδα,

έμαθα τόσο στα βρόχινα
που μου λειψες και φτώχυνα
καιόλα τ' άστρα ρώταγα
κι όποιο έσβηνε του φώταγα
μη τύχει και δε ξαναδώ
φιλί σκαστό στον ουρανό!

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

maria r,

το ξέρεις κα το ξέρω
το ξέρουμε όλοι γενικώς...

το βλέμμα όταν "φωτάει"
είναι που έτσι αγαπάει!


Ευχαριστώ!
Με φωτεινή Καλησπέρα στο βλέμμα!